Yalnızlık Şiiri / Ekrem Ekici

Öyle yenildim ki kendime
Artık kimi yensem boş
Öyle çaresiz bıraktım ki kendimi
Bütün çareleri tüketerek
Bir olacağa teslim ettim kendimi
Belki her şey bu kadar basitti
Belki her şey bu kadar zor
Ya herkes gibi olmayı beceremedim
Ya da kimse benim gibi olamadı..

Yalnızlık içime gömdüğüm sırlarla başladı,
Ve arkadaş oldu tahta masam,
İlk kara kaplı defterim,ilk kumandalı oyuncak arabam
Kolaylaşır,şimdi eskiden dik görünen yamaçlar
Neden boynunuz bükük ezelden beri gülen ağaçlar?
Sevgidende öte hala bende bitiremediğin bir şeylerin var..
Trkahkaha40

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s